Hedefli beyin biyopsisi, tıbbi terminolojide stereotaktik biyopsi olarak adlandırılan işlem, kafatası içindeki lezyonlardan milimetrik hassasiyetle doku örneği alınmasını sağlayan üç boyutlu koordinat sistemine dayalı bir mikroinvaziv nöroşirürji yöntemidir. Beyin dokusunun anatomik karmaşıklığı, derin yerleşimli veya konuşma, hareket, görme gibi kritik işlevlerin yürütüldüğü alanlara komşu lezyonların açık cerrahiyle çıkarılmasını riskli hale getirir. Bu tabloda tedavi kararını yönlendirecek kesin histopatolojik tanıya ulaşmak için minimal doku travmasıyla, milimetre altı sapma toleransıyla ve yüksek tanısal verimle örnekleme yapılabilmesi büyük önem taşır. Koru Hastanesi Beyin ve Sinir Cerrahisi kliniğinde stereotaktik biyopsi işlemi çerçeveli, çerçevesiz nöronavigasyonlu ve robotik teknoloji desteğiyle uygulanmakta, elde edilen doku örnekleri histoloji, immünohistokimya ve moleküler patoloji laboratuvarlarında ayrıntılı biçimde değerlendirilerek modern onkolojik ve nörolojik tedavi yol haritasının şekillenmesine zemin hazırlamaktadır.
Stereotaktik Biyopsi Nedir? Beyin Biyopsisine Kapsamlı Bakış Nasıldır?
Stereotaktik biyopsi, üç boyutlu uzayda tanımlanmış Kartezyen koordinat sistemine dayanan, kafatası içindeki bir hedef noktaya milimetrik doğrulukla ulaşmayı sağlayan cerrahi bir tanı yöntemidir. Terim, Yunanca uzay anlamındaki stereos ile dokunma anlamındaki taxis sözcüklerinin birleşiminden türetilmiştir ve boşlukta hassas biçimde yönlendirme yeteneğini ifade eder. Klasik açık kraniyotomiye kıyasla ciltte yalnızca bir santimetrelik kesi ve kafatasında beş ila on dört milimetre çapında burr hole ile gerçekleştirilebilmesi, işlemi minimal invaziv sınıfına dahil eder. Beynin kritik alanlarında yer alan, dev boyutlu, dağınık yerleşimli veya rezeksiyona uygun olmayan lezyonlarda tanısal doku örneğinin güvenle alınmasını mümkün kılar.
Beyin biyopsisi genel anlamda üç ana yaklaşımla gerçekleştirilebilir. Açık biyopsi klasik kraniyotomi zeminde yapılır ve daha büyük doku parçası sağlar; endoskopik biyopsi ventrikül içi ve pineal bölge lezyonlarında tercih edilir; stereotaktik biyopsi ise derin, küçük, çok odaklı veya eloquent alan komşuluğundaki hedefler için altın standart olarak kabul edilir. Yöntem 1947 yılında Spiegel ve Wycis tarafından geliştirilen ilk insan stereotaktik cihazından günümüzün robotik platformlarına kadar süregelen bilimsel bir birikimin ürünüdür. Leksell, Todd-Wells, CRW ve ZD çerçeveleriyle olgunlaşan teknoloji bugün nöronavigasyon ve robotik kollarla desteklenerek submilimetrik hassasiyete ulaşmıştır.
İşlemin tanısal başarısı sadece cerrahi hassasiyete değil aynı zamanda moleküler patolojinin desteğine de bağlıdır. Alınan minik doku örnekleri IDH mutasyonu, MGMT metilasyon durumu, 1p 19q kodelesyonu, ATRX ve TERT gen değişiklikleri, EGFR amplifikasyonu gibi genetik belirteçler yönünden değerlendirilir ve Dünya Sağlık Örgütü 2021 Merkezi Sinir Sistemi Tümörleri Sınıflaması çerçevesinde tanı tamamlanır. Bu bütüncül yaklaşım gliomalarda, primer merkezi sinir sistemi lenfomasında, metastatik odaklarda ve enfeksiyöz veya demyelinizan patolojilerde doğru tedavi kararının verilmesine olanak tanır.
Bilgisayar Yardımlı Tanı ile Üç Boyutlu Milimetrik Doğruluk Nasıl Sağlanır?
Bilgisayar destekli üç boyutlu planlama, stereotaktik biyopsinin kalbini oluşturur. İşleme başlamadan önce hastanın manyetik rezonans görüntülemesi yüksek çözünürlüklü T1 ağırlıklı, kontrastlı T1, T2 FLAIR, difüzyon tensör görüntüleme, perfüzyon MR ve manyetik rezonans spektroskopi sekansları eşliğinde tamamlanır. Bilgisayarlı tomografi görüntüleri stereotaktik çerçeveyle veya cilde yerleştirilen fiducial işaretleyicilerle eş zamanlı elde edilir. Tüm veri setleri özel yazılımlarda üst üste bindirilerek füzyon oluşturulur ve hedef lezyonun konumu X, Y, Z ekseninde matematiksel olarak tanımlanır.
Yörünge planlaması cerrahi güvenliğin ana teminatıdır. Cerrah, giriş noktasından hedefe uzanan hattı yerleştirirken beyin damarlarını, ventriküler sistemi, silviyan fissürü ve sulkusları geçmemeye özen gösterir. Difüzyon tensör görüntülemede haritalanan kortikospinal yol, arkuat fasikül ve optik radiyasyon gibi beyaz cevher demetleri, planlamada kaçınılması gereken yapılar olarak işaretlenir. Manyetik rezonans perfüzyon ve spektroskopi ise heterojen lezyonlarda tanı verimi en yüksek olan bölgeyi belirlemeye yardımcı olur; kolin pikinin yüksek, N asetil aspartatın düşük olduğu segmentler biyopsi hedefi olarak seçilir.
Milimetrik doğruluk sağlamada üç ana teknik kullanılır. Çerçeveli sistemler skalpe pinlerle sabitlenen Leksell G veya Cosman-Roberts-Wells çerçevesiyle klasik altın standart yaklaşımı temsil eder ve bir ila iki milimetre hassasiyet sunar. Çerçevesiz nöronavigasyon sistemleri StealthStation, Brainlab ve Nexframe gibi platformlarla skalp fiducialleri veya yüz taraması üzerinden çalışır; hasta konforu daha yüksektir. Robotik platformlar ise ROSA ve Neuromate gibi cihazlarla otomatik yörünge yürütür, submilimetrik hassasiyet ve tekrarlanabilirlik sağlar. Manyetik rezonans eşliğinde gerçek zamanlı biyopsi olanağı veren ClearPoint sistemleri özellikle hareket edebilen küçük lezyonlarda ek güvenlik sunar.
Kolektomi Tekniklerinde Kapalı Laparoskopik ile Açık Cerrahi Arasında Ne Fark Vardır?
Stereotaktik biyopsi ile açık kraniyotomik biyopsi arasındaki fark, minimal invaziv nöroşirürjinin klasik cerrahiyle karşılaştırıldığı diğer alanlardaki fark ilkesine benzer bir mantık taşır. Stereotaktik yaklaşımda ciltte bir santimetreyi geçmeyen kesi açılır, kafatasında beş ila on dört milimetrelik burr hole oluşturulur ve iğneyle örnek alınır. Açık biyopside ise kraniyotomi ile geniş kemik kapağı kaldırılır, dura mater büyük insizyonla açılır ve lezyon doğrudan görülerek daha büyük hacimli doku örneği elde edilir. Bu temel yöntem farkı hem tanısal yeteneği hem de komplikasyon profilini biçimlendirir.
Doku verimi açısından açık biyopsi santimetrik boyutlarda örnek sağlar ve özellikle heterojen glioma, tumefaktif demyelinizan hastalık, granülomatöz enfeksiyon gibi patolojilerde histolojik değerlendirmeye daha geniş alan sunar. Stereotaktik biyopside ise iğnenin farklı derinliklerinden alınan beş ila on örnekle heterojen lezyon içinde çok noktalı örnekleme yapılır. Modern moleküler patoloji tekniklerinin küçük doku miktarlarında da yüksek verimli sonuç vermesi, iğne biyopsisinin tanı gücünü açık biyopsiye yakınlaştırmıştır. Yüzde doksan beş ile doksan dokuz arasında tanı doğruluk oranıyla stereotaktik biyopsi günümüzde çoğu derin lezyonda ilk tercih haline gelmiştir.
Komplikasyon profili karşılaştırıldığında stereotaktik yöntemin belirgin üstünlüğü ortaya çıkar. Açık cerrahi daha uzun anestezi, daha büyük yara alanı, artmış kanama miktarı, geç iyileşme ve nörolojik defisit riskiyle birlikte gelirken stereotaktik biyopside komplikasyon oranı belirgin biçimde düşüktür. Hastanede yatış süresi açık cerrahide üç ila yedi gün iken stereotaktik yöntemde günübirlik veya bir gecelik gözleme sığar. Enfeksiyon riski çok daha azdır, günlük yaşama dönüş çok daha hızlıdır. Bununla birlikte bazı özel durumlarda örneğin dev boyutlu tumefaktif lezyonlarda ya da eş zamanlı basınç azaltıcı cerrahi gereğinde açık yaklaşım h├ól├ó tercih edilebilir.
Stereotaktik Beyin Biyopsisi Aşama Aşama Nasıl Uygulanır?
Stereotaktik biyopsi işleminin ilk aşaması hastaya uygun stereotaktik referans sisteminin belirlenmesidir. Çerçeveli teknikte lokal anestezi ve hafif sedasyon altında Leksell G ya da Cosman-Roberts-Wells çerçevesi hastanın kafatasına dört pinle sabitlenir. Pin uygulanacak alanlar bupivakain gibi uzun etkili lokal anestezik ile infiltre edilir. Ardından hasta çerçeveli halde bilgisayarlı tomografi veya manyetik rezonans cihazına alınır ve stereotaktik lokalizasyon plakalarıyla birlikte görüntüleme tamamlanır. Elde edilen kesitler önceden çekilmiş kontrastlı manyetik rezonansla füzyon yapılır.
Planlama aşamasında cerrah özel yazılım üzerinde giriş ve hedef noktalarını belirler. Hedef genellikle lezyonun kontrast tutan, damarsal olarak canlı, spektroskopik olarak tanısal bölgesidir; nekrotik ve kistik alanlar bilinçli olarak dışlanır. Giriş noktası koronal sütür önünde, orta hattan iki ila üç santimetre lateralde, damar ve sulkuslardan kaçınacak biçimde seçilir. Yörünge damarsız beyaz cevher koridorundan geçirilir ve ventrikül duvarı geçişleri özenle önlenir. Robotik sistemlerde bu planlar cihaz koluna aktarılır, çerçeveli sistemlerde ise ark koordinatları elle ayarlanır.
Cerrahi sahada yaklaşık bir santimetrelik cilt kesisi açılır ve kafatasında burr hole hazırlanır. Dura mater elektrokoterle veya keskin uçlu bir bıçakla açılır. Nashold, Backlund ya da Sedan-Nashold gibi yan kesici veya spiral aspiratif özellikli biyopsi iğnesi belirlenen yörüngeden aşama aşama hedefe ilerletilir. Farklı derinliklerde beş ila on örnek alınır ve heterojen tümörlerde çok noktalı örnekleme sağlanır. Alınan örnekler frozen kesitle intraoperatif değerlendirmeye gönderilir; patolog tanısal materyal varlığını doğrulayınca işlem tamamlanır. İğne çıkarılır, hemostaz sağlanır, cilt tek dikişle veya cilt yapıştırıcısıyla kapatılır. Toplam süre kırk beş ila doksan dakika arasındadır.
Tanı Sürecinde Stereotaktik Biyopsinin Yeri Nedir ve Olası Komplikasyonları Nelerdir?
Stereotaktik biyopsi, çağdaş nöroonkoloji ve nöroloji pratiğinde tedavi kararının temelini oluşturan kesin histopatolojik tanının elde edilmesinde belirleyici bir role sahiptir. Astrositom, oligodendrogliom, glioblastom gibi diffüz glioma gruplarının ayrımı, primer merkezi sinir sistemi lenfomasının kortikosteroid uygulanmadan önce belgelenmesi, metastatik lezyonların primer odak yönünden değerlendirilmesi, toksoplazmoz, tüberküloz ve piyojenik abse gibi enfeksiyöz süreçlerin ayırıcı tanısı, tumefaktif multipl skleroz ve akut demyelinizan ensefalomyeliti tümörden ayırt etmek, radyoterapi sonrası radyonekrozu rekürrensten ayırmak stereotaktik biyopsinin tipik endikasyon başlıklarıdır. Bu tanıların çoğu görüntüleme bulgularıyla kesin ayırt edilemez ve moleküler patoloji sonuçları tedavi protokolünü doğrudan biçimlendirir.
Komplikasyon profili genel olarak düşük olmakla birlikte her nöroşirürji işleminde olduğu gibi belirli riskler taşır. En sık karşılaşılan tablo geçici baş ağrısı, çerçeve pin bölgelerinde küçük ekimoz ve hafif bulantıdır ve genellikle yirmi dört saat içinde kendiliğinden geriler. Orta düzeydeki komplikasyonlar arasında intraserebral hemoraji yüzde iki ile beş oranında bildirilir; bunların yüzde bir ile ikisi klinik olarak anlamlıdır. Enfeksiyon oranı yüzde birin altında, geçici nörolojik defisit oranı yüzde iki ile beş arasındadır. Ventriküler veya subaraknoid alana kanama nadir görülür. Kalıcı ciddi nörolojik defisit yüzde birin altında, işleme bağlı ölüm oranı yüzde yarım oranın altında kalır. Tanısal olmayan örnek yüzde beş ila on oranında görülebilir; bu durumlarda yeniden biyopsi ya da açık biyopsi planlanır.
Komplikasyon riskini azaltmak için preoperatif dönemde koagülasyon parametreleri titizlikle değerlendirilir. Uluslararası normalize oran değerinin bir buçuğun altında, trombosit sayısının yüz binin üzerinde tutulması hedeflenir. Aspirin yedi gün önceden, klopidogrel on gün önceden, varfarin ise köprüleme heparin protokolüyle üç ila beş gün önceden kesilir. İşlem sonrasında en az bir ila iki saat yakın klinik izlem ve altı saat içinde kontrol bilgisayarlı tomografi çekimi asemptomatik hematomların erken tanınmasında değerlidir. Tüm bu önlemler stereotaktik biyopsiyi günümüz nöroşirürjisinde son derece güvenli bir tanı yöntemi haline getirmektedir.
Stereotaktik Biyopsi Sonrası Toparlanma ve Günlük Yaşama Geri Dönüş Nasıl Olur?
Stereotaktik biyopsi sonrasında toparlanma süreci klasik kraniyotomi ameliyatlarına kıyasla oldukça hızlı ve konforlu ilerler. İşlem sonlanınca hasta uyanma odasına alınır ve nörolojik muayenesi ayrıntılı biçimde tekrarlanır. Bilinç düzeyi, pupil yanıtları, ekstremite kuvveti, konuşma ve görme değerlendirmesi belirli aralıklarla kayıt altına alınır. Kanama komplikasyonlarının erken saptanabilmesi için altıncı saatte kontrol bilgisayarlı tomografi tetkiki alınır. Görüntüleme bulguları temiz ve klinik tablo stabilse günübirlik taburculuk mümkündür; komorbiditesi bulunan veya yaşı ileri olan hastalarda bir gecelik yataklı gözlem tercih edilir.
Ağrı yönetimi genellikle parasetamol ve zayıf opioid dışı analjeziklerle sağlanır; nadiren tramadol veya kısa süreli daha güçlü analjezik ihtiyacı olur. Cilt kesisi bölgesinde hafif duyarlılık birkaç gün sürebilir. Dikiş veya cilt yapıştırıcısı yaklaşık yedi ila on gün korunur; yara temiz ve kuru kalmalıdır. İlk yirmi dört saatte duş alınmaması, sonraki dönemde kesi bölgesinin ovuşturulmaması önerilir. Baş ağrısı için sıcak nemli kompres, hafif masaj ve bol sıvı alımı destekleyici olarak faydalıdır. Bulantı geçici olabilir ve antiemetik desteğiyle hızla düzelir.
Günlük yaşama dönüş çoğu hastada bir hafta içinde tamamlanır. Masa başı çalışan bireyler üçüncü ya da dördüncü günden itibaren işine dönebilir; fiziksel aktivite gerektiren mesleklerde ise iki ila üç haftalık ara önerilir. Ağır kaldırma, kuvvetli ıkınma ve yüksek yoğunluklu spor ilk iki hafta kısıtlanır. Araba kullanımı klinik değerlendirmeyle üçüncü ila yedinci gün arasında serbestleştirilir. Nihai patoloji sonuçları yaklaşık yedi ila on dört iş günü içinde tamamlanır ve immünohistokimyasal, moleküler analizlerle birlikte multidisipliner tümör konseyinde ele alınarak nihai tedavi planı şekillendirilir. Bu süreçte hasta ile açık, empatik ve öngörülebilir bir iletişim sürdürülmesi ruhsal iyilik h├ólini önemli ölçüde destekler.
Stereotaktik Biyopsi Öncesinde Hangi Görüntüleme Tetkikleri ve Kan Testleri İstenir?
Preoperatif değerlendirmenin görüntüleme boyutu, stereotaktik biyopsinin planlanabilmesi için birden fazla ileri sekansın birlikte kullanılmasını gerektirir. Standart olarak kontrastsız ve kontrastlı T1 ağırlıklı manyetik rezonans, T2 ağırlıklı, FLAIR ve difüzyon ağırlıklı sekanslar temel değerlendirmede yer alır. Difüzyon tensör görüntüleme kortikospinal yol, arkuat fasikül ve optik radiyasyon gibi eloquent beyaz cevher demetlerinin haritalanmasında, perfüzyon MR ise lezyonun canlı ve hipervasküler bölgelerinin belirlenmesinde kullanılır. Manyetik rezonans spektroskopisi kolin, kreatin ve N asetil aspartat piklerinin oranıyla tümöral aktivitenin yoğun olduğu bölgeyi öngörür ve biyopsi verimini artırır.
Bilgisayarlı tomografi genellikle stereotaktik çerçeve yerleştirildikten sonra çekilir ve manyetik rezonansla füzyon aşamasında kullanılır. Şüpheli enfeksiyöz ya da lenfoproliferatif süreçlerde toraks bilgisayarlı tomografisi, karın ve pelvis görüntülemesi, gerekli görüldüğünde pozitron emisyon tomografisi de istenir. Kemik metastazı düşünülen tablolarda tüm vücut sintigrafisi tamamlayıcı bilgi verir. Elektroensefalografi nöbet öyküsü olan hastalarda hazırlık kapsamında değerlendirilir. Hastanın tam bir sistemik taraması stereotaktik biyopsinin ayırıcı tanıya sağlayacağı katkıyı en üst düzeye çıkarır.
Kan tetkikleri açısından tam kan sayımı, protrombin zamanı, aktive parsiyel tromboplastin zamanı, uluslararası normalize oran, karaciğer ve böbrek fonksiyon testleri, elektrolitler, açlık kan şekeri, C reaktif protein, tam idrar tetkiki temel panelde yer alır. Trombosit sayısının yüz binin üzerinde, uluslararası normalize oranın bir buçuğun altında olması hedeflenir. Kronik böbrek yetmezliği veya hemodiyaliz hastalarında ürolojik hazırlık ayrıntılı biçimde planlanır. Hepatit B ve C, HIV serolojisi enfeksiyon güvenliği açısından değerlendirilir. Anestezi konsültasyonu, elektrokardiyografi ve gerektiğinde ekokardiyografi altmış beş yaş üzeri veya kardiyak riski bulunan bireylerde tamamlanır. Antikoagülan, antiagregan, diyabet ve tansiyon ilaçları için ayrıntılı yönetim planı hazırlanır.
Stereotaktik Biyopsi Hangi Durumlarda Uygulanmaz ve Kimler İçin Uygun Değildir?
Stereotaktik biyopsi genel olarak son derece güvenli ve iyi tolere edilen bir işlem olmakla birlikte belirli klinik tablolarda göreli veya mutlak kontrendikasyon oluşturabilir. Düzeltilemeyen ciddi koagülopati mutlak engel olarak kabul edilir; kanama diyatezi, tedaviye yanıtsız trombositopeni ve karaciğer yetmezliğine bağlı ciddi pıhtılaşma bozukluğu bulunan hastalarda hemoraji riski kabul edilemez düzeye çıkar. Akut sistemik enfeksiyon, sepsis ve kontrol altına alınamamış hipertansiyon işlem güvenliğini bozar ve stabilizasyon sonrasında biyopsi ertelenir. Yüksek kafa içi basınç, transtentoryel veya foraminal herniasyon eğilimi olan tablolarda öncelik dekompresif cerrahiye verilir.
Anatomik konumla ilgili engeller de değerlendirilmelidir. Beyin sapı derin çekirdeklerinde, ponsun santralinde, medulla oblongatada yerleşim gösteren küçük lezyonlarda uygun bir avaskuler koridor bulunamayabilir; bu durumlarda karar multidisipliner konseyle bireyselleştirilir ve deneyimli merkezlere yönlendirme yapılır. Kaza ile ele geçirilebilecek büyük damar yapıları, kortikal ven konglomerasyonları, dev arteriyovenöz malformasyonlar yörünge belirlenmesini imk├ónsız kıldığında endovasküler tedavi öncelik kazanır. Metalik implant içeren, klaustrofobi tablosu ağır olan hastalarda manyetik rezonans temelli planlama uyarlanır. Çocuk yaş grubunda çerçeve yerleştirme sınırlı olabildiği için çerçevesiz nöronavigasyon veya robotik platformlar tercih edilir.
Hasta bazlı faktörler arasında ileri yaş, ciddi kardiyopulmoner komorbidite, kontrol altına alınamayan diyabetes mellitus, aktif kanser tedavisi altındaki nötropenik dönemler değerlendirilmelidir. Bu durumlarda anestezi ekibiyle ortak karar verilir ve gerekirse lokal anestezi altında sedasyonsuz planlama yapılır. Kognitif işbirliği yapamayacak durumdaki hastalarda genel anestezi gündeme alınır. İşlemin bilgilendirilmiş onam süreci ayrıntılı, dürüst ve anlaşılır biçimde yürütülmelidir; hasta ve yakınlarına tanısal yararlar, olası riskler, alternatif yöntemler ve olası patoloji senaryoları açıkça aktarılmalıdır. Böylece etik açıdan güçlü, klinik açıdan güvenli ve sonuç odaklı bir tanı süreci sağlanır.
Bilgilendirme: Bu içerik yalnızca genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır, tıbbi tanı ya da tedavi yerine geçmez. Stereotaktik biyopsi endikasyonu, uygulanacak teknik, komplikasyon profili ve alternatif yaklaşımlar her hasta için ayrı ayrı değerlendirilmelidir; kişiye özel karar ancak nöroşirürji, nöroradyoloji ve patoloji uzmanlarının katıldığı çok disiplinli bir konseyde ayrıntılı klinik muayene ve güncel görüntüleme sonuçları eşliğinde alınabilir.
Beyin ve sinir cerrahisinde tanı süreci, tedavinin başarısını doğrudan belirleyen bir dönemeç niteliği taşır. Stereotaktik biyopsi bu dönemeçte cerrahın elini güçlendiren, milimetrik hassasiyetle çalışan, minimum doku travmasıyla maksimum tanısal bilgi sağlayan çağdaş bir araçtır. Doğru endikasyon, ayrıntılı görüntüleme temelli planlama, güncel çerçeveli, çerçevesiz veya robotik teknolojinin uygun seçimi, tecrübeli bir cerrahi ekip ve moleküler patoloji desteğiyle bütünleşen bir yaklaşım hastanın tedavi sürecine sağlam bir temel oluşturur. Koru Hastanesi Beyin ve Sinir Cerrahisi kliniğinde stereotaktik biyopsi işlemi güncel dünya kılavuzları ışığında, hasta konforunu ve güvenliğini merkeze alan bir anlayışla planlanmakta ve uygulanmaktadır.
Süreç boyunca hastalarımıza sunulan hizmet yalnızca cerrahi işlemle sınırlı kalmamakta; preoperatif ayrıntılı bilgilendirmeden, postoperatif izlem ve rehabilitasyon danışmanlığına, patoloji sonuçlarının multidisipliner tümör konseyinde değerlendirilmesinden onkolojik veya nörolojik tedavi planlamasına kadar bütüncül bir yol haritası çizilmektedir. Bu yol haritası tanı süreci boyunca hastanın psikolojik dayanıklılığını da desteklemek üzere klinik psikoloji, sosyal hizmetler ve palyatif bakım birimlerinin katılımıyla zenginleşir. Bilgi, deneyim, teknoloji ve empatiyi bir araya getiren bu anlayışla Koru Hastanesi Beyin ve Sinir Cerrahisi ekibi, tanı belirsizliği yaşayan her hastaya bilimsel dayanağı yüksek, güvenilir, şeffaf ve insan odaklı bir çözüm ortağı olmayı sürdürmekte; her aşamada güncel literatürü izleyerek klinik pratiğini sürekli yenilemektedir.
